Punktem wyjścia dla drezdeńskiej wystawy jest cykl Siedem boleści Marii Albrechta Dürera z lat 1495–1496. Wokół tego dzieła Elsner buduje opowieść o człowieku, emocjach, cierpieniu i pamięci. Na wystawie znalazły się także prace inspirowane innymi obrazami Dürera, w tym przedstawieniami Adama i Ewy, wizerunkami Marii oraz słynnymi autoportretami artysty.

Ekspozycję otwiera Autoportret wg Albrechta Dürera (1498) z kolekcji dela.art. Praca nawiązuje do jednego z najbardziej znanych autoportretów mistrza, znajdującego się dziś w zbiorach Muzeum Prado w Madrycie. Elsner nie odtwarza jednak renesansowego obrazu wprost. Za pomocą wielowarstwowych linii tworzy jego współczesną interpretację, opartą raczej na wrażeniu niż na wiernym odwzorowaniu.