Krzysztof Sokolovski tworzy w nurcie sztuki neosakralnej, który sam zainicjował jako odpowiedź na potrzebę redefinicji współczesnej sztuki religijnej. Jego prace nie odtwarzają biblijnych narracji ani nie powielają kanonicznych form. Zamiast tego koncentrują się na emocjonalnym i metafizycznym doświadczeniu sacrum. Artysta łączy abstrakcję geometryczną z filozoficzną refleksją, szukając języka zdolnego wyrazić duchowość w połączeniu z empirycznym poznaniem świata. W centrum tej refleksji znajduje się koncepcja kognitostruktury (struktury poznającej), zgodnie z którą człowiek stanowi najdoskonalszy znany nam przejaw rzeczywistości, która jednocześnie „jest” i „poznaje samą siebie”.