Jędrzej Bieńko maluje aerografem na surowym lnie obitym na krośnie malarskim. Ten wybór materiału przywodzi na myśl średniowieczne płótna, a zarazem odsyła do estetyki graffiti. Taki sposób malowania tworzy drgania i wibracje koloru w oczach odbiorcy. Obrazy Jędrzeja Bieńko jawią się jako marzenia senne, w których kształty, nie mając konkretnych konturów, dryfują w zamglonym pejzażu. Artysta celowo rozmywa granice pomiędzy tym, co dawne i współczesne, a także między jednostką ludzką a światem natury.